Thursday, May 26, 2011

संशय कल्लोळ

सोनगिरी हून घरी येणे म्हणजे माझ्यासाठी २ रात्री आणि २ दिवसाचं holiday package असतं .सकाळी मला पाहिजे तेव्हा मी उठतो अगदी दुपारी १२ वाजताही
- अरे किती वेळ झोपतोस तू??? तिकडे पण असाच १० वाजता उठतोस कि काय??----- आई
- कंटाळा आलाय ग . ह्या आठवड्यात जाम काम होतं ---- मी .
हे माझं नेहमीचंच वाक्य असायचं, आणि मी आपला मुलगा ४०० किलोमीटर अंतर पार करून येत असल्यामुळे आईही काही बोलायची नाही,त्या २ दिवसात माझ्या आवडीचे सगळे पदार्थ तयार होतात आणि मी येथेच्छ त्यावर ताव मारतो . माझी १५-२० दिवसांची मळलेली कपडे धुवून इस्त्री करून तयार ठेवली जातात . टीवी च्या रिमोट वर फक्त माझीच बोटे चालतात . आईला आणि माझी बहिण सुमा ला त्या फडतूस सास-बहु च्या आणि मराठी सिरियल्स बघायच्या असतात . सुमा माझ्याशी त्याच्यासाठी भांडली कि आई तिलाच ओरडते. " बघू दे ग त्याला त्याच्या आवडीचे कार्यक्रम , आपण रोजच बघतो ना?? " मला ते एकदम भारी वाटतं. मी एकही chanel नीट बघत नाही आणि सारखा सारखा chanel बदलल्यामुळे टीवी खराब होतो , असं काहीतरी ती आईला सांगत असते... मी पण तसं काही नसतं, असंच सांगतो . पण त्या दिवशी मला टीवी बघण्याचा कंटाळा आला होता. त्यामुळे मी माझी सगळी इस्टेट दान केल्याच्या आविर्भावात ' तुम्हाला काय पाहिजे ते बघा ' असं म्हणून रिमोट आईजवळ दिला., तर सुमा ने त्यावर झडप घातली, आणि मराठी chanel लावला . मला आता काय बघव लागणार याची कल्पना आलीच !!! एक नवीन सिरीयल सुरु झाली आहे आणि ती पुनर्जन्मावर आधारित आहे अशी मौलिक माहिती मला मिळाली . सुरुवातीला येणाऱ्या नावांबरोबर त्या सिरीयल मधली काही पात्रं आणि सीनहि दाखवत होते त्या सिरीयल ची हिरोईन मात्र मला आवडली . सुंदरच होती ती !!! म्हणून म्हटल बघू तरी आपल्याला कथानकाविषयी काही घेणं देणं नाही पण निदान थोडा वेळ तो सुंदर चेहरा तरी पाहायला मिळेल ...शेवटी ती सुरुवातीची नावे आणि ते भयानक संगीत संपलंआणि सिरीयल सुरु झाली . सीन होता --- कथेचा नायक एका मुलीला म्हणजेच त्या सुंदर नायिकेला घरी आणतो आणि घरच्यांना सांगतो कि त्याने तिच्याशी लग्न केलं आहे .नायकाच्या घरचे सगळे लोक टेन्शन मध्ये ...... त्याबरोबर आमच्याही घरात टेन्शन .....
-- अगं आई ह्याने बघ तिच्याशी लग्न केलं ---- सुमा आश्चर्यचकित झाल्याची दिसत होती..
-- कसं काय ग ???... भाजी निवडता निवडता आई ने विचारलं.
-- अगं तो कुठेतरी सोनगिरी का कुठल्यातरी गावात गेला होता त्याला तिथे एक मुलगी दिसली , आणि काही ओळख पाळख नसताना त्याने तिच्याशी लग्न केलं .... का म्हणून विचारलं तर म्हणे मला माहित नाही का केलं ते...
' सोनगिरी ' हे नाव ऐकल्यावर आई आणि सुमा दोघी माझ्याकडे काहीशा भीतीने आणि काहीशा संशयाने पाहू लागल्या .
--" काय झालं ?? काय बघताय माझ्याकडे ? " मी थोडं त्रासिक पणे विचारलं
-- " तू पण सोनगिरीलाच आहेस ना ?? " सुमाने संशयाने विचारले .
-- हं .... मग?? --- मी चेहऱ्यावर शक्य तितकी बेफिकिरी असल्याचं दाखवत म्हणालो .
त्यावर सुमा काही बोलली नाही . ती नुसती आई कडे पाहू लागली.... बहुदा त्या दोघींना माझ्याकडूनही अशाच काहीशा संकटाची जाणीव झाली असावी .- आता मात्र हे जास्तच झालं ..
--" ए ssss बावळट .... डोकं बिकं फिरलं का काय तुझं ? कसल्यातरी सीरियली बघते आणि कायपण डोक्यात विचार आणतेस?? " मी जरा भडकुनच म्हणालो . पण त्या दोघींवर जास्त काही फरक पडला नसल्याचं मला जाणवलं .त्या दोघी आता माझ्याकडे न बघता सिरीयल पाहू लागल्या .सिरीयल मधले ते नायकाच्या घरचे एकदम सुन्न झालेले ... घरातल्या प्रत्येकाचे चेहरे ३-३ वेळा दाखवले जायचे ... नायकाचे वडील आकांडतांडव करायला लागले होते , नायकाची आई तर रडायलाच लागली .... मी चोरून एकदा माझ्या आईकडे पाहून घेतलं तर तीही एकटक सिरीयल बघत होती . भाजी निवडण्याचं काम आता बंद पडला होतं. कुठून दुर्बुद्धी सुचली आणि ह्यांना रिमोट दिला असं मला वाटायला लागलं. मालिकेच्या त्या भागात अर्धा तास नायकाचं भ्रमिष्टासारख वागणं त्याच्या घरच्यांचे पडलेले चेहरे , त्यातल्या काहींचा झालेला त्रागा , ह्या सगळ्यामुळे गोंधळात पडलेली बिचारी नायिका हे असलंच काहीतरी बघायला लागलं.शेवटी एकदाचा तो एपिसोड संपला .घरात स्मशानशांतता पसरली होती . एकूणच आईच्या डोक्यात आता काय चाललं असावं याचा मला अंदाज आला . सुमाही काही बोलत नव्हती . मला आता हि शांतता खायला उठली , काहीतरी विचारायचं म्हणून मी म्हणालो ," भाजी कुठली केलीय ग आज ?"
--" वांग्याची ". - आईच त्रोटक उत्तर आलं .
" शी ... दुसरं काही नाही का ?"
" रोज रोज तुम्हाला काय नवीन करायचं रे? आता कालच पाव भाजी केली होती ना??- आई वैतागलेल्या सुरात म्हणाली .
आता अशा वेळी शहाण्या माणसाने पुढे काहीही बोलायचे नसते .... सुमानेही डोळ्यांनीच ' शांत राहा ' असे सांगितले . जेवताना आईनेच सुरुवात केली --" आजकालच्या पोरांना खरच काही अक्कल उरली नाही , जरा मोठी झाली कि त्यांना वाटतं कि आपल्याला शिंगं फुटली . त्यांचे निर्णय त्यांचे स्वताच घेतात आणि चुकले कि मग बसतात रडत ...."
--' काय झालं? " बाबांनी विचारलं
--" अहो त्या सावंतांची नीलिमा एका रिक्षावाल्याबरोबर पळून गेली . काय देखणी पोरगी हो !! पण अक्कल कुठे शेण खायला गेली देव जाणे. शिवाय तो जातीबाहेरचा आहे ...."
अरे बाप रे नीलिमाने असला काही प्रकार केला? शाळेत ती माझ्याच वर्गात होती , दिसायला सुंदर होती. मला आवडणाऱ्या अनेक मुलींपैकी तीही एक होती .पण बर आहे आता तिला रिक्षाला पैसे द्यायला लागणार नाहीत ......मी असा विचार करत असताना बाबा आईला काहीतरी बोलले असावेत ..
---" अहो संबंध काय म्हणजे काय?? हे असलं काहीतरी आजूबाजूला घडलं कि त्याचा संसर्ग इतरांनाही होतो . ते हि असेच मुर्खासारखे वागायला लागतात ." शेवटचं वाक्य आई माझ्याकडे बघून म्हणाली .लहानपणी आई चिडली कि मला जाम भीती वाटायची , पण आजकाल ती चिडली कि मला हसायलाच येतं .
--" आई तू टेन्शन नको घेऊ , मी नाही त्या नीलिमा सारखा रिक्षावाल्याबरोबर पळून जाणार ....!" माझ्या ह्या वाक्यावर सुमा आणि बाबा जोरजोरात हसायला लागले .. आई आणखीनच चिडली ... " मकरंद , तुला गम्मत वाटते काय? आणि तुम्ही हसण्यावारी नेऊ नका परवा उषा मावशीचा नंदू म्हणाला , - मावशी , मक्यावर लक्ष ठेव , नाईतर तिकडूनच कोणीतरी पकडून आणेल , आणि आज हे असं काहीतरी टीवी ला दाखवलं."
-- तुझं आपलं काहीतरीच ! आता टीवी ला दाखवलं म्हणजे तसं काही होणार आहे का?? -- बाबा समजुतीच्या सुरात म्हणाले .-- " आई , दादा असं कसं करेल?? तू काहीतरी मनात आणू नको , आणि त्या नंद्याला म्हणावं आधी कमवायला शिक. बी . कॉमच्या शेवटच्या वर्षाला २ दा नापास झालाय ... आणि आपल्याला सांगतोय ...सुमानेही आता आगीवर पाणी टाकायचं काम केलं. खरंच,, बहिणी हव्यात .....आधी आग लावून देण्यासाठी आणि नंतर जास्त पेटलं कि पाणी ओतण्यासाठी ....